روز نوشت
سیم های سه تار را انباشت
باید چیزی ورای ترانه زاده شده باشد
که از تقلای سر انگشتان من
حس مضاعف عشق می ریزد
پاییز غوغا کرده است انگار...
که نه خاطر تماشا نه هوای باغ دارد
غریبی یعنی:
تو اینجا و یک تخته سنگ انطرف جاده
و تو دلت برای سنگ تنگ
وسنگ...
(۲)
باید
برای ماهم
اسمان تازه ای بخرم...
و برای ماهی هایم اکواریوم تازه تری
وبرای خودم
یک جفت چشم ژاپنی
و یک دل سنگاپوری...
اگر همه ی قفل ها بدست اغیار باشد
تمامی کلید ها ی عالم بدست خداست....
که ساییده شد به خیالم
خورشید گر گرفت...
من
قدحی اب خنک به دستش دادم
ننوشید...
اب را روی سرش ریخت و گفت:
خدایا شکرت...
و هنگامی که مسلسل به غشغشه افتاد
مرگ برابر من نشسته بود
انسوی میز کنکاش
و نمونه های حروف زا اصلاح می کرد
از خاطر م گذشت...
چرا بر نمی خیزد پس؟
مگر نه قرار است
که خون بیاید و چرخ چاپ را بچر خاند؟
