باران

 اگر همه ی قفل ها بدست اغیار باشد

تمامی کلید ها ی عالم  بدست خداست....

که ساییده  شد به خیالم

خورشید گر گرفت...

من

قدحی اب خنک به دستش دادم

ننوشید...

اب را روی سرش ریخت و گفت:

خدایا شکرت...

و هنگامی که مسلسل به غشغشه افتاد

مرگ برابر من نشسته بود

انسوی میز کنکاش

و نمونه های حروف زا اصلاح می کرد

از خاطر م گذشت...

چرا بر نمی خیزد پس؟

مگر نه قرار است

که خون بیاید و چرخ چاپ را بچر خاند؟