سکوت....
"بهایم خموشند و گویا بشر
زبان بسته بهتر که گویا به شر"
خداوندا
مرا بیانی ده که بنا کنم....
نه فرو بریزم ...
ورنه مرا سر سکوت بیاموز....
+ نوشته شده در دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 8:27 توسط باران
باران
روز نوشت
تا دلم را در آن به نمايش بگذارم.
در قامت يک فروشنده دورهگرد عاشق تو شدم.
از اين روست که تمام خيابانهای شهر٬
عشق مرا میشناسند
حال٬ در قامت يک ديوانه دوستت میدارم
و تمام ديوانههای شهر
عشق مرا میشناسند ...
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
نوشته های پیشین
مهر 1387شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
پیوندها
اونگ خاطره های ماایدای عزیزم (زیبا برقص)
اقاقیا
اپتیمیست
از پنجره جنوبی
پالوده شیرازی با عرق بهار نارنج
پنجره رهایی
تقویم تبعید
تازه های ادبی
خوشه چین
ّّچیزی هست که هرگز پیر نمی شود
دی دختر
دختر همسایه
رضا حبیبی(وب سایت عکس)
روشینا
رویاهای گمشده
سایه
سحر(باغ تنهایی من)
عاشقانه
کافه شهر آشوب
گویی مرا برای وداع افریده اند
گوربان
موژان عزیزم
RSS
POWERED BY
BLOGFA.COM
BLOGFA.COM