یک بار دیگر دل من دارد خطا می کند باز
با پاره های دل خود چون و چرا می کند باز
تو چشم خود را گرفتی تا سایه ام را نبینی
این سایه ی زشت قوزی هی پابه پا می کند باز
اطوار می اید این چشم دیریست ادم ندیده ست
با من که می پایم او را اینگونه تا می کند باز
دریای چشم تو ابریست؟یا اسمان گرگ و میش است؟
حس شما هر چه باشد این دل هوا می کند باز
از "صبر" چون می گذشتی خورشید پشت سرت بود
پایین ان کوچه یادت ما را صدا می کند باز
من هم که می رفتم از دست مهتاب سر می زد از کوه
سنگی پلی نه کلامی ما را جدا می کند باز
فردا که باران ببارد از اسمان می شوی سیر
یک چشم لبریز ابری نامت صدا می کند باز
این بغض خیلی بزرگ است قد ستم قد دشنام
دستی که برکت ندارد ما را سوا می کند باز
من" اب را گل نکردم" در "خانه ی دوست" اما.....
در قلب دریایی من اتش شنا می کند باز...
