باران

خداوندا....

مرا ازشر این نفس لجام گسیخته که هر دم به سویی میبرم نجات بده

مگذار مغلوب بدی شوم بلکه بدی را با نیکویی مغلوب سازم...

که ذره ای از عشقت مرا بس....

خداوندا....

مرا از حضور خود نران

و پناه دستانت مهربانت را از من مگیر

که هر که نفس عریانم دید از من رویگردان شد

تنها تویی که مرا با همه ی پلیدیهایم میبینی و میشنوی ومی پذیری و به هیچ روی  نمی رانی....

نمی کوبی تحقیرو سرزنش نمی کنی....

خداوندا تنهایی بی تو بودن است

مرا تنها به حال خویشتن  وامگذار

که  بی توماندن مرا می ترساند

که بی تو من تنها ترین تنهای روی زمینم...